Hope for Europe
Hoop voor Nederland. Hoop voor Europa. Dat zijn de titels van twee christelijke congressen die begin mei plaatsvinden. De uitdaging voor deze congressen zal zijn om diepte en vulling te geven aan dat uitgesleten woord hoop. Het kan maar al te gemakkelijk goedkoop en oppervlakkig klinken: Christus geeft de wereld hoop.
Dat mag niet in een tijd waarin hopeloosheid en zelfs wanhoop toeslaan op verschillende plaatsen. De ramp die Japan trof, de bloedige strijd in Libië, de schietpartij in Alphen: ze hebben voor velen de hoop juist de bodem ingeslagen. De wereld zit nu niet te wachten op christenen die tussen neus en lippen door opmerken dat zij wel weten waar hoop te halen is.
Het doel van de Hope for Europe conferentie is het voeden van een ‘cultuur van hoop’ in Europa. Dat is een bijzonder grote opdracht, waarvoor je bijna zou terugschrikken. De Nederlandse conferentie stelt meer bescheiden doelen: nadenken over de uitdagingen voor kerk en zending vandaag. Op beide plaatsen gaat het dus over de missionaire roeping van christenen in hun onmiddellijke omgeving.
De Bijbel vergelijkt hoop met een anker (Hebr. 6:19) en met een helm (1 Thess. 5:8), allebei symbolen van zekerheid en veiligheid in een noodsituatie. Een anker heb je nodig als je door de golfslag of de stroming weg dreigt te drijven. Een helm heb je nodig om je denken (en daarom je leven) te beschermen.
Als je over hoop voor Europa en hoop voor Nederland wilt spreken, kun je niet doen alsof er in Europa geen vuiltje aan de lucht is. Je zult moeten identificeren wat de golfslag, wat de onderstroom, of zelfs wat de openlijke aanval is (op jouw denken). Vanuit die analyse wordt de christelijke hoop relevant en echt hoopvol. Het is daarom te hopen dat beide congressen vanuit een dieptepeiling het woord hoop betekenis zullen geven.
Wilbert van Saane