|
Impressies Derde Lausanne Congres, Wout van Laar
Christelijk weekblad  Zending als geleefde navolging
Eind oktober vond in Kaapstad het derde Lausanne Congres voor Wereldevangelisatie plaats. Ruim 4.000 deelnemers uit 200 landen bezonnen zich een week lang op de onvoltooide taak van de wereldzending. De Lausanne Beweging is een mondiaal netwerk van ‘evangelicals’ die eenzelfde visie op wereldzending delen.
|
|
In Woord en Dienst: Wout van Laar
Edinburgh 1910 - 2010 Ontwikkelingen en trends in zending anno 2010
Het jaar 2010 staat in het teken van het eeuwfeest van de eerste wereldzendingsconferentie, Edinburgh 1910. Ik had het voorrecht om kort voor mijn afscheid van de NZR in dat kader aan twee grote internationale samenkomsten deel te nemen. Mijn verhaal begint met een korte impressie van beide conferenties. Vervolgens doe ik een poging om een aantal ontwikkelingen en trends te signaleren, terugkijkend op mijn periode bij de zending, in het bijzonder de bijna zeventien jaren bij de Nederlandse Zendingsraad.
|
|
In Woord en Dienst: Wout van Laar
Edinburgh 1910 - 2010 Impressies Edinburgh 2010
Het eeuwfeest van de eerste wereldzendingsconferentie schreef historie. Edinburgh 2010 markeert de doorbraak van het wereldchristendom in de westerse verbanden van zending en oecumene. Werd Christus in 1910 geassocieerd met Europa en Noord-Amerika, in 2010 werd zichtbaar dat de fascinatie voor zijn persoon en boodschap nu wereldwijd is. Was er in de Assembly Hall in Edinburgh onder de blanke protestantse zendingsmannen slechts één Afrikaan, honderd jaar later speelden Afrikanen een hoofdrol tijdens de slotviering die op 6 juni in diezelfde ruimte plaatsvond.
|
|
In Centraal Weekblad: 21 mei 2010, Wout van Laar
Edinburgh 1910 - 2010 Vooral 'gewone' gelovigen verspreiden het evangelie. Migratie: de grote zendingsmotor.
In 1910 was Edinburgh de locatie van de eerste wereldzendingsconferentie. In de eeuw die erop volgde veranderde de visie op zending en op de zendingsgeschiedenis. Het evangelie blijkt meer te zijn verspreid door ‘gewone’ gelovigen en migranten dan door ‘echte’ zendelingen. En van het geklaag in Nederland over kerkelijke krimp en minderheidskerk snappen christenen in de Derde Wereld niets: ze weten niet beter. Hoog tijd ons aan deze christenen te spiegelen, vindt Wout van Laar.
|
|
In Centraal Weekblad: 14 mei 2010, Wout van Laar
Edinburgh 1910 - 2010 Veelkleurig getuigen vandaag. Eeuwfeest wereldzendingconferentie 1910
De interculturele viering op het Opwekkingspodium op pinksterzaterdag is een uniek stukje samenwerking van vijf kerkelijke koepelorganisaties. Op royale uitnodiging van de Stichting Opwekking bereidden de Nederlandse Zendingsraad, de Evangelische Zendingsalliantie, de Raad van Kerken in Nederland, de Evangelische Alliantie en de organisatie van migrantenkerken SKIN deze viering eensgezind voor. Thema: ‘Veelkleurig getuigen.’
|
|
12 april 2010, Lezing Wout van Laar
tijdens een bijeenkomst van de EZA te Voorthuizen Veelkleurig getuigen vandaag. Eeuwfeest wereldzendingsconferentie 1910
Op 14 juni 1910 vond in Edinburgh de plechtige openingszitting plaats van de eerste Wereldzendingsconferentie. Randall Davidson, aartsbisschop van Canterbury, waagde het in de slotzin van zijn rede te veronderstellen, dat ‘het zou kunnen zijn dat sommigen van hen die hier staan de dood niet zullen smaken totdat zij –hier op aarde en op een wijze die wij niet kennen- het koninkrijk van God zullen hebben zien komen met kracht’. Deze gedurfde toepassing van een van de meest in het oog vallende woorden van Jezus over het einde geeft aan hoe hoog de verwachtingen gespannen waren onder de conferentiegangers. Niet alleen zij deelden de overtuiging dat de conferentie van grote historische betekenis was en een unieke tijd inluidde. Ook latere kerkhistorici als Kenneth Scott Latourette zien Edinburgh 1910 als een beslissend moment in de geschiedenis van het christendom.
|
|
26 maart 2010, Lezing Jaques Matthey
tijdens de raadsvergadering NZR te Zeist  Mission and Unity 1910-2010 and Beyond
Bezinning op We want to celebrate and thank God for what God has done for church and world in the last century. In 1910, there were some 612 million Christians in the world, out of which nearly 500 million lived in Europe or North America and 75 million in Latin America. The participation at the 1910 conference mostly reflected this composition. Out of the 1,215 participants, only 19 came from the Global South (mostly from Asia, one from Africa). There were a number of black people raising interest among journalists, but these were all Afro-Americans, and not really representing the continent of Africa.
|
|
2007
Uit: Wij zijn ook Katholiek door Drs. Wout van Laar Katholiciteit en zending:
Bezinning op ‘katholiciteit' vindt doorgaans plaats in tijden van verandering. In onze generatie vinden ingrijpende verschuivingen plaats binnen het wereldchristendom die de kerken diep zullen raken in hun zelfbeeld en identiteit. Voor de kerken van het Noordelijk halfrond is het van levensbelang te ontdekken dat het christendom van het hedendaagse Europa veel breder is dan de traditionele uitdrukkingen daarvan, zoals die door de Verlichting zijn heengegaan. De islamoloog Kenneth Cragg scheef al in 1968: ‘Het christendom moet bereid zijn om te sterven aan de gedachte dat de westerse vorm alleenrecht zou hebben, om op een authentieke manier te leven binnen de volheid van menselijke culturen.
|
|
19-25 februari 2007
Impressies van de CLAI, door Drs. Wout van Laar Impressies van de vijfde Assemblee van de Latijns-Amerikaanse Raad van Kerken (CLAI)
Van 19-25 februari vond in Buenos Aires de vijfde Assemblee van de Latijns-Amerikaanse Kerken (CLAI) plaats. Ongeveer 500 gedelegeerden uit alle delen van dit continent en een aantal gasten uit Europa en de Verenigde Staten woonden het evenement bij. Het betekende een weerzien van veel bekende gezichten uit de traditionele oecumene en zijn netwerken, geënt op de Wereldraad van Kerken die met ten minste zeven personen uit de Geneefse bureaus fors was vertegenwoordigd. Dat bevestigde het beeld dat de CLAI vooral wordt gevormd door de ‘historische kerken' en hun instituties, die vanouds vooral met de sociale middenklasse verbonden zijn.
|
|
10 maart 2006
Uit: Centraal Weekblad door Drs. Wout van Laar Assemblee van de gemiste kansen:
Mooie vieringen en warme ontmoetingen met geloofsgenoten. Wat dat betreft zat het wel goed op de negende assemblee van de Wereldraad van Kerken in het Braziliaanse Porto Alegre. Maar wat kwam er van de belofte dat het roer om moet bij de Wereldraad? Te vaak hoorde Wout van Laar weer de maatschappijanalyses in het versleten jargon van vóór de val van de Muur. En waarom zo weinig aandacht voor de zending en de opkomende pinksterkerken?
|
|
Dr. Alle Hoekema  De Nederlandse Zendingsraad
De oprichting van de Nederlandsche Zendingsraad (NZR) op 10 oktober 1929 kan eerder beschouwd worden als de afsluiting of bekroning van een lange incubatietijd dan als het verrassende begin van een nieuw tijdperk. Immers, reeds ver voor die tijd bestonden oecumenische initiatieven op missionair gebied in ons land. Sommige ervan zijn van grote betekenis geweest. Eerst in 1929 evenwel werden deze initiatieven geformaliseerd binnen een genootschappelijk en kerkelijk gedragen organisatie. In dit artikel gaan we allereerst in op de voorgeschiedenis van de NZR, om vervolgens de enigszins moeizame genesis van deze raad te beschrijven; we eindigen met opmerkingen over het functioneren van de NZR in het tijdvak tot en met de Tweede Wereldoorlog.
|
|
9-16 mei 2005, door Drs. Wout van Laar Kom, heilige geest, maak heel en verzoen!
Van 9-16 mei waren op uitnodiging van de Wereldraad van Kerken 600 deelnemers uit ruim honderd landen in Athene bijeen voor de 13 de wereldzendings- conferentie. Onder hen waren twaalf gedelegeerden uit Nederland. Plaats van samenkomst was een sober en lommerrijk militair vakantiecentrum aan zee. Voor het eerst was een zendingsconferentie getoonzet als een gebed om de Geest: ‘Kom, Heilige Geest, maak heel en verzoen'. En dat maakte een verschil voor de opzet en het verloop. “In Canberra sprak men over de Geest, in Athene werd die uitgenodigd.”
|
|
9-16 mei 2005, door Drs.Janneke Doornebal |
|
12 mei 2005, Zending is getuigen van vrede scheppende Geest
Athene - ,,Staan we open voor christenen die van de Geest gaven hebben ontvangen die nooit zijn geijkt door christenen uit Europa en Amerika?'' Deze vraag hield dr Sam Kobia, secretaris-generaal van de Wereldraad van Kerken, voor aan de 650 deelnemers aan de wereldzendingsconferentie. Afkomstig uit 105 landen zijn ze deze week in een bungalowpark aan de Aegeïsche Zee, niet ver van Athene, neergestreken. Een week lang zullen ze met elkaar spreken over het thema ‘Kom Heilige Geest! Wil genezen en verzoening brengen'.
|
|
9-16 mei 2005, Zendingsconferentie te Athene
De 13de wereldzendingsconferentie is voorbij. Van 9-16 mei waren 600 deelnemers uit ruim honderd landen in Athene bijeen om zich te bezinnen op zending, vanuit het thema 'Kom, Heilige Geest, maak heel en verzoen'. Een hoogtepunt was de feestelijke samenkomst op Pinksterzondag op de Areopagus. Op de plek waar Paulus ooit het Evangelie verkondigde aan een groepje Griekse filosofen hadden zich nu vertegenwoordigers van kerken wereldwijd verzameld. Geï nspireerd lieten zij zich uitzenden in de voetsporen van de apostel. Hun missie: in een veelheid van contexten getuigen van Jezus Christus zijn en werken aan' healing communities'.
|
|
Uit: Centraal Weekblad, door Wout van Laar Missionaire kerk leeft uit vertrouwen:
Recente uitspraken van het synodebestuur zijn niet onhelder: zending krijgt prioriteit in de verenigde kerk. Die inzet is veelbelovend. Eenheid bereik je niet via reorganisatie, maar groeit door samen te gaan staan in de uitvoering van de missionaire opdracht. Maar de praktijk van het Landelijk Dienstencentrum wijst vaak anders uit. De top van het ambtelijk apparaat laat een in zichzelf gekeerde houding zien. Ongevoelig voor signalen van beneden- en buitenaf, lijkt men de eigen organisatie hoger te achten dan de samenwerking met anderen. Wout van Laar over de PKN en de zending.
|
|
Uit: Missio, door Daphne van Roosendaal Protestantse leiding wil blik na fusie opnieuw naar buiten richten
De Protestantse Kerk in Nederland (PKM) is sinds 1 mei een feit. Na meer dan veertig jaar overleggen, onderhandelen, interne processen en besluitvorming zijn de drie 'Samen-op-Weg-kerken' nu verenigd. Daarmee klinkt de oproep orn de blik weer naar buiten te richten. De gedachte lijkt te zijn dat de energie die eerder in de fusie ging zitten, nu vrijkomt voor andere activiteiten. Ook voor zending. Onder het motto: oecumene ja, eurocentrisme nee!
|
|
Wout van Laar Beraadsgroep Missionaire Presentie:
Zending staat weer op de agenda van de kerken. De oecumenische beweging, ooit geboren uit verlangen tot meer samenwerking bij de uitvoering van de wereldwijde zendingsopdracht, lijkt zich haar missionaire oorsprong te herinneren en daaruit nieuwe inspiratie te putten.
|
|
Wout van Laar Twaalfde assemblee van de Raad van Europese kerken
Eind juni was Trondheim getuige van de twaalfde Assemblee van de Raad van Europese Kerken (CEC). Ruim 500 afgevaardigden van 125 kerken uit heel Europa koesterden zich in de zon die zich in dit jaargetijde boven de Noorse fjorden bijna vierentwintig uur per dag laat zien. Dat herinnerde hen aan Jezus Christus, die als het zonlicht heelt en verzoent - het thema van de bijeenkomst. Wout van Laar was er voor de Nederlandse Zendingsraad en doet verslag.
|
|
20-23 maart 2003 Jezus Christus maakt heel en verzoent
Op de dag waarop de eerste bommen op Bagdad neervielen, begon in Florence de 6de bijeenkomst van de Commission Churches in Dialogue of the Conference of European Churches (CEC). Een onwezenlijke gewaarwording: terwijl de wereld op springen staat in afzondering -zonder tv en CNN- te praten over dialoog, verzoening en heelheid. En dat tegen het decor van de bakermat van de Renaissance, zo rijk aan beschaving en kunstschatten.
|
|
3-6 april 2003 Geen gemeente zonder zending - geen zending zonder gemeente
Van 3-6 april 2003 hebben wij, ongeveer vijftig mannen en vrouwen van kerken, zendingsorganen en raden van kerken in Latijns-Amerika en Europa elkaar ontmoet in de lijdenstijd in de Evangelische Akademie van Nordelbien, in Bad Segeberg, Duitsland. Bijeengeroepen door de Latijns-Amerikaanse Raad van Kerken (CLAI), de Conferentie van Europese Kerken (CEC), de Wereldraad van Kerken (WCC) en de Evangelisches Missionswerk in Deutschland (EMW). Voor de eerste keer in de geschiedenis van onze raden troffen wij als vertegenwoordigers van verschillende protestantse en Orthodoxe kerken elkaar in een nieuw bewustzijn van de wezenlijke betekenis van de zending van de kerk. We zijn in het bijzonder gemotiveerd door de slagzin van een van de onder ons vertegenwoordigde kerken: 'Geen gemeente zonder zending - geen zending zonder gemeente'."
|
|
12-13 december 2002 Op zoek naar een nieuwe configuratie van oecumene
Op 12-13 december 2002 bracht de algemeen secretaris zijn jaarlijkse bezoek aan Genève. Aan leiding was de bijeenkomst van vertegenwoordigers van regionale oecumenische organisaties, agencies en de staf van de Wereldraad van Kerken. De gelegenheid werd aangegrepen voor een uitvoerig gesprek met dr. Jaques Matthey, directeur van het Mission Team en verantwoordelijk voor de eerstvolgende wereldzendingsconferentie (2005), over het verloop van de voorbereidingen voor deze grote oecumenische samenkomst en over de stand van zaken rond mission binnen de Wereldraad in het algemeen.
|
|
Charta Oecumenica Missionaire betekenis van de charta oecumenica
Op 19 januari van dit jaar vond in Utrecht de symbolische ondertekening plaats van de Charta Oecumenica door 14 vertegenwoordigers van de lidkerken van de Raad van Kerken van Nederland. De Charta kan worden gezien als het nieuwe oecumenische handvest voor de kerken van Europa, zoals dat een klein jaar eerder in Straatsburg werd aanvaard door de Conferentie van Europese Kerken (CEC) en de Rooms-katholieke Bisschoppenconferentie van Europa (CCEE).
|
|
11-13 september 2002 Mensen in de Missio Dei:
In september maakte ik twee dagen mee van de Jaarvergadering van onze zusterorganisatie Evangelisches Missionswerk in Deutschland (EMW). Tot EMW behoort een groot aantal protestantse zendingsorganen. Op het kantoor in Hamburg werken bijna 40 medewerkers. Ook na een reorganisatie blijft EMW leiding geven aan een omvangrijk missionair netwerk.
|
|
juni - juli 2002 Berklum, Duitsland Believing without belonging?
Onder het thema 'Believing without belonging? In search of new paradigms of church and mission in secularized and postmodern contexts' vond in Breklum (Noord-Duitsland) onder de vleugels van het Nordelbisches Missionszentrum van 26 juni tot 2 juli 2002 een internationale consultatie plaats van de Wereldraad van Kerken . Te gast in het rustiek gelegen Christian Jensen Kolleg en bijeen met ongeveer vijftig deelnemers - grotendeels Europeanen en Noord-Amerikanen van middelbare leeftijd - hebben we ons een kleine week kunnen bezinnen op ecclesiologische en missiologische vragen. De meerderheid van de aanwezigen was theoloog en tevens in het bezit van een doctorstitel. Voor Peter en mij als Hollandse studenten (via bemiddeling van de NZR aanwezig) aanleiding om ons bescheiden op te stellen.
|
|
juni - juli 2002 Berklum, Duitsland Believing without belonging?
Op uitnodiging van de Nederlandse Zendingsraad hebben Martijn van Laar en ondergetekende afgelopen juni een internationale consultatie bezocht van de World Council of Churches. Deze consultatie vond plaats in het Noord-Duitse Breklum en had als titel meegekregen: 'Believing without belonging?'. Na een lange en interessante treinreis, we hadden elkaar pas één keer gesproken, werden we ontvangen in het Christian Jensen Kolleg te Breklum.
|
|
augustus 2002, Willingen - Duitsland Willingen 2002: Exit Missio Dei?
Dit jaar was het vijftig jaar geleden dat in Willingen, Duitsland, de vijfde wereldzendingsconferentie van de toenmalige Internationale Zendingsraad bijeen kwam. Dat was een bijzondere gelegenheid: voor het eerst had een grote oecumenische conferentie plaats op Duitse bodem. Het was een zichtbaar teken dat de Duitse kerken na de tweede wereldoorlog weer helemaal waren geaccepteerd in de oecumenische wereld. Voor de zending zelf was het ook een bijzonder moment in een bijzondere tijd. Zending verkeerde in de jaren vijftig van de vorige eeuw in een crisis. In de eerste plaats was er de traumatische ervaring van de wereldoorlog, van de moord op miljoenen mensen, die op conto van het 'christelijke westen' werd geschreven. De pijnlijke vraag was, vooral in dat christelijke westen: kunnen we nog doorgaan met zending of moeten we maar bescheiden onze mond houden in de wereld?
|
|
27 april tot 1 mei 2002 Samen de toekonst van Europa vormgeven,
Boedapest, de historische hoofdstad van Hongarije met zijn elegante bruggen over de Donau en vanouds een knooppunt tussen oost en west, was dit voorjaar getuige van een bijzonder congres. Ruim duizend evangelische leiders uit 38 landen waren er vier dagen bijeen om samen te zoeken naar de betekenis van 'hoop' voor het Europa van de 21ste eeuw. Dit pan-Europese congres was een gezamenlijk initiatief van de Europese Evangelische Alliantie (EEA), het Lausanne Committee en talrijke andere organisaties die met elkaar verbonden zijn in de beweging 'Hope for Europe'. Al in 1992 was de gedachte voor dit evangelisatiecongres geboren tijdens een Ronde Tafel ontmoeting, die sindsdien jaarlijks wordt gehouden.
|
|
25 januari 2002 Geloof en economie in relatie tot de nieuwe aandacht voor "Missie" in Europa
Zowel in de Rooms-Katholieke Kerkals in protestantse kerken wordt algemeen aangenomen dat Europa opnieuw missie/zendingsgebied is. (Hierna doel ik met ‘missie' zowel op het katholieke begrip als op het protestantse begrip zending) De achterliggende gedachte is dat Europa niet langer een werelddeel is waarin het christelijk geloof een algemeen geaccepteerde levensbeschouwing is. We leven in een post-christelijk tijdperk.
|
|
25 januari 2002 Enige opmerkingen naar aanleiding van de inleiding van dr. Hielke Wolters
Een grondig inzicht in het zelfverstaan van mens en maatschappij (waarover in punt 8 wordt gesproken) is onontbeerlijk voor missie. Dat betekent inderdaad de noodzaak van het verwerven van een grondig inzicht in het gehele complex van wetenschap, economie en technologie (‘het WET-complex'). Dit vormt in zijn onderlinge samenhang de drijvende kracht achter de dynamiek van onze samenleving, inclusief de globalisering. Onze samenleving wordt tot in de genen van de mens beroerd door deze krachten. Daarom: alles is WET. Ik voeg er echter aan toe: laten we ervoor zorgen dat WET niet alles is.
|